Decacorona

..."Nou, Thomas, kom maar op", zegt Cath wanneer iedereen online is. "Ik ben tot acht gekomen." Thomas vertelt zijn verhaal nog een keer maar ditmaal met verwijzingen naar artiesten, bands en songs. “Uit de speakers klinkt ‘She keeps her Moët et Chandon, in her pretty cabinet’ [Killer Queen, Queen] . Ze trekt haar nieuwe blauwe schoenen van zacht suèdeleer [Blue suede shoes, Elvis Presley]  aan en even voelt Luca zich een koningin [Queen] . Ze staan mooi onder haar spijkerbroek. Ze gaat zo met haar goede vriend Tim naar het nieuwe Bluescafé in de binnenstad. Maar eerst gaat ze nog even op het balkon zitten in de late avondzon. Ze ziet stof door de zonnestralen dwarrelen. Het is al lang droog geweest. Beneden hoort ze haar nieuwe buurman praten. Een knappe man van begin zeventig. Ze kwamen elkaar vanochtend tegen in het trappenhuis en zeiden elkaar goedendag. Behalve praten hoort ze nog meer geluiden omhoog komen. Vreemde burp-geluiden. Het lijkt op boeren...

…Alle vrienden zijn present. Thomas kondigt aan dat hij een verhaal wil vertellen. “Zoals jullie weten heb ik een grote passie”, zegt hij. “Dat horen jullie terug in mijn verhaal. Het is een kort verhaal, want ik had vandaag niet veel tijd. Na afloop zal ik een vraag over mijn verhaal stellen.” “Kom maar op, dan”, zegt Caroline, die al een vermoeden heeft welke kant het op gaat. Zij deelt namelijk zijn passie. “Uit de speakers klinkt ‘She keeps her Moët et Chandon, in her pretty cabinet’. Ze trekt haar nieuwe blauwe schoenen van zacht suèdeleer aan en even voelt Luca zich een koningin. Ze staan mooi onder haar spijkerbroek. Ze gaat zo met haar goede vriend Tim naar het nieuwe Bluescafé in de binnenstad. Maar eerst gaat ze nog even op het balkon zitten in de late avondzon. Ze ziet stof door de zonnestralen dwarrelen. Het is al lang droog geweest. Beneden hoort ze haar nieuwe buurman praten. Een knappe man van begin zeventig. Ze kwamen elkaar vanochtend tegen in het trappenhu...

…Zodra alle vrienden online zijn en het beeldscherm weer goed gevuld is, gaat Hugo verder met het verhaal van zijn goede vriend: …”Ik loop door een poort en aan de andere kant staat een heel veld van blauwe druifjes onder een grote vijgenboom die al kleine groene vijgen heeft. Die kleine vijgen zijn eind augustus een waar genot. Behalve mijn vrienden en ik lijken ook de merels veel van ze te houden. Voorbij de afgebrokkelde boog loop ik naar een droge stenen muur waarvoor een opmerkelijke aantal late narcissen bloeien die de lokale boeren hebben geprobeerd te sparen. Deze bloemen worden hier door de boeren tazzette genoemd, kopjes. Er zijn er nogal wat en dan na een wandeling van vijf minuten vind ik een paar exemplaren van de bijenorchis, een wilde orchidee die lijkt me zo exotisch dat ik het gevoel heb dat ik in Syrië of Turkije ben. Maar nee, ik ben in Toscane, slenterend op een mooie aprilavond. Ik probeer vrolijk te zijn ondanks de epidemie die ons dagelijks leven z...

…Het is rond zessen en er zijn al veel vrienden online. Ze praten door elkaar heen. Thomas, die deze week de ontmoetingen ordelijk probeert te laten verlopen, is er nog niet. ”Het bevalt me wel, zo’n verhaal in twee delen”, zegt Hugo. “Ik kreeg vandaag een ouderwetse brief van een goede vriend van mij. Hij deelt daarin met mij wat hem afgelopen week bezighield. Mijn vriend woont in een mooie afgelegen omgeving in Toscane, Italië. Je kunt er nu helemaal niks, hè? Zijn verhaal zal ik ook in twee delen vertellen zodat jullie de sfeer goed op jullie in kunnen laten werken.” Dan komt Thomas erbij en Hugo begint te vertellen: “Eindelijk vond ik een pen die soepel schrijft. De meeste pennen belasten mijn hand vanwege mijn artritis. Ik was bijna de mooie Olivetti typemachine Lettera 32 gaan gebruiken die ik een paar weken geleden naast een oude cipres vond. Ik kan me voorstellen dat de jonge graaf die in het kleine kasteel woont het er heeft achtergelaten, naast de container. Het kastee...

…Monique had gisteren beloofd om vandaag haar verhaal af te maken. Voordat ze mag gaan vertellen, wil Cath de rol van voortrekker doorgeven aan het volgende lid. Die mag de komende week de verteller van de dag aanwijzen. Iedereen is het erover eens dat Thomas het moet worden. Hij is nog niet veel aan het woord geweest, maar is goed in de boel bij elkaar houden.  Dan steekt Monique van wal. “Ik las vandaag een verhaal in Decamerone. Er werd daarin gesteld dat je nooit het voordeel krijgt met bedrog. Ik ben toch erg benieuwd of dat ook geldt voor de hoofdpersonen in het verhaal dat ik gisteren begon”:  “Je vraagt je natuurlijk af wat dat met David te maken had, David was een Joodse jongen, dat was ook duidelijk te zien aan zijn gitzwarte haren en donkere bruine ogen. David was nu de pispaal van de hele klas geworden, iedereen pestte hem met zijn Jood zijn, de meisjes die vroeger verliefd op hem waren geweest namen nu wraak door hem voor alles uit te schelden en de jongens slo...

…Monique is aan de beurt om een verhaal te vertellen. Ze begint op verzoek van Cath, die nog altijd de voortrekker van deze week is, aan haar verhaal: “Mark kwam altijd graag bij mevrouw Schmitz, als een van de weinige bewoners stond haar kamer propvol met dingen uit een ver vervlogen tijd. De meeste mensen hadden in hun kamer­tje alleen het strikt noodzakelijke staan, een tafel, een bed en een paar stoelen. Boven de bedden hingen altijd foto’s van overleden echtgenoten en foto’s van de kleinkinderen. De kamer van mevrouw Schmitz had wel iets weg van een uitdragerij, her en der lagen stapels met boeken op de grond, de kasten puilden uit met ordners boordevol paperassen. Op de tafel stond een oude Triumph schrijfmachine. Aan de muren hingen vergeelde foto’s van een mooie jonge vrouw, in niets leek de foto op de vrouw die ze zeventig jaar later zou worden. Op de andere muur hing een foto van een knappe atletische jongen met gitzwarte haren, verlegen ­lachend keek hij in de cam...

... Het duurde tot laat in de avond voordat de hele appgroep online was. Een aantal vrienden was in een heftige discussie over het verhaal van gisteren. Wat hadden de mariniers allemaal nog meer uitgevreten in Azië. Met name Willem en Cath waren het niet met elkaar eens. Totdat Elize Cath eraan herinnerde dat zij vandaag een verhaal zou vertellen: “Toen Bob en Joanne in de vroege ochtend de haven van Liverpool verlieten met hun motorjacht Ocean Rambler voelde het aan als een nieuw begin. De lucht was helderblauw, de opkomende zon wierp een oranje gloed over de vriendelijk kabbelende golven. Perfect weer voor hun laatste grote vaartocht. Na alles wat er gebeurd was hadden ze immers besloten dat zij het jacht zouden verkopen en beiden hadden ze al tijd vrij gemaakt om samen enkele maanden op wereldreis te gaan. Net als vroeger erop uit met de rugzak en niet weten waar je ’s avonds zult slapen. Joanne verlangde al zo lang terug naar die onbezorgde tijd en de vrijheid alle kanten o...